Εφτά μπαμπούλες που κάθε παιδί γνωρίζει

image

Η Γραφή διδάσκει ότι ο Σατανάς είναι ο μεγάλος μας εχθρός. Αυτός, μαζί με τους έκπτωτους άγγελους που τον ακολουθούν, έχει ένα και μόνο σκοπό: « να κλέψει, να σφάξει και να εξολοθρεύσει » (Ιωάννης 10:10). Τόσο λόγω της εξαπάτησης που συχνά βιώνουμε, όσο και λόγω συγκεκριμένων δαιμονικών επίθεσεων καθώς και λόγω της πτώσης μας, τα παιδιά μας βρίσκονται σε μαχόπεδο πεδίο κάθε μέρα. Όποια και αν είναι η πηγή, το σίγουρο είναι ότι τα αποτελέσματα είναι εμφανή. Μπορεί να τα αποκαλούμε «νεύρα», ιδιοσυγκρασία ή πίεση. Είναι οι μπαμπούλες του φόβου, του θυμού, της ντροπής, της απάθειας, της απληστίας, της μοναξιάς και της περηφάνιας.

Παρόλαυτα, εμείς γνωρίζουμε: «Σε όλα αυτά, όμως, υπερνικούμε, διαμέσου εκείνου που μας αγάπησε» (Ρωμαίους 8:37). Επίσης γνωρίζουμε ότι αυτοί οι μπαμπούλες ενδυναμώνονται κι αυξάνονται από ένα σωρό ψεμάτων. Αυτά τα ψέματα λένε ότι είμαστε ανάξιοι ή παλαβοί όταν σκεφτόμαστε ότι μπορούμε να υπερνικήσουμε στην προσωπική μας ζωή. Ο Λόγος του Θεού μάς λέει κάτι διαφορετικό και καθώς τα παιδιά μας μαθαίνουν το Λόγο του Θεού, θα κατανοήσουν ακόμα καλύτερα το πως να αντιστέκονται σε αυτούς τους μπαμπούλες.

Παλεύει το παιδί σου με έναν ή με περισσότερους από αυτούς τους μπαμπούλες; Βρες λίγο χρόνο και διάβασε μαζί με το παιδί σου αυτό το άρθρο. Θα μάθετε μαζί πως να υπερνικήσετε το φόβο και να γευτείτε την νίκη καθώς ο Λόγος του Θεού εκθέτει κάθε μπαμπούλα ως ψεύτη.


image
Μπαμπούλας #1: φόβος

Το ταξίδι μας ξεκινάει με έναν μπαμπούλα που θρέφει τη φαντασία μας: το φόβο. Ο φόβος παίρνει τον έλεγχο καθώς μας κάνει να εστιάσουμε στο τι μπορεί να συμβεί παρά στο τι συμβαίνει. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο είναι πιο δύσκολο να κάνεις μία βόλτα κατά τη διάρκεια της νύχτας παρά κατά τη διάρκεια της ημέρας. Την ημέρα μπορείς να διακρίνεις τα πάντα γύρω σου. Όμως, όταν είναι σκοτάδι, σκέφτεσαι ότι μπορεί να κρύβεται το οτιδήποτε και να καιροφυλακτεί. Τότε ακριβώς, έρχεται ο φόβος.

Ο στόχος του φόβου είναι να πάρει τα ηνία της φαντασίας μας και να μας ψυθιρίσει το ψέμα: «Δεν είσαι ασφαλής». Όσο πιο πολύ χρησιμοποιείς τη φαντασία σου για να μαντέψεις τι μπορεί να κρύβεται στο σκοτάδι, τόσο πιο πολύ πείθεσαι ότι αυτό που φαντάζεσαι είναι αληθινό. Ξαφνικά, χάνεις τον έλεγχο κι αρχίζεις να τρέχεις μακριά από τον κίνδυνο, ο οποίος δεν υφίσταται καν!

Όμως, η Αγία Γραφή μάς λέει στη Β’ Τιμοθέου 1:7, «Eπειδή, ο Θεός δεν μας έδωσε πνεύμα δειλίας, αλλά δύναμης και αγάπης και σωφρονισμού». Παρατηρήστε τη σύνδεση ανάμεσα στο φόβο/δειλία και στο σωφρονισμό. Αυτό ακριβώς κάνει το φόβο τόσο επικίνδυνο: μας οδηγεί στο να χάσουμε τα λογικά μας και να αντιδράσουμε σε πράγματα που δεν ισχύουν. Πώς ανακτούμε τον έλεγχο; Εστιάζοντας στην αλήθεια του Λόγου του Θεού!

Ξόδεψε λίγο χρόνο με το παιδί σου μελετώντας το εδάφιο Ησαΐας 41:10. Τι υπόσχεται αυτό το εδάφιο; Με ποιο τρόπο μας προστατεύει από το φόβο;

“Να μη φoβάσαι, επειδή, εγώ είμαι μαζί σoυ. Να μη τρoμάζεις, επειδή, εγώ είμαι o Θεός σoυ. Σε ενίσχυσα. Μάλιστα, σε βoήθησα. Μάλιστα, σε υπερασπίστηκα με τo δεξί χέρι της δικαιoσύνης μoυ” Ησαΐας 41:10


Επόμενος στη σειρά είναι ένας ύποπτος που γεμίζει την καρδιά μας με μίσος: ο θυμός. Ο θυμός ειδικεύεται στο να αλλοιώνει τον τρόπο που βλέπουμε ανθρώπους και καταστάσεις. Μας οδηγεί στο να νιώθουμε ματαίωση για τα λάθος πράγματα. Όλοι βιώνουμε καταστάσεις που μας ενοχλούν. Η ερώτηση είναι: συγχωρούμε και τα προσπερνάμε όλα αυτά ή κρατάμε πικρία και κάνουμε χώρο για το μίσος;

Σκέψου την τελευταία φορά που κάποιος, πραγματικά, σε εκνεύρισε. Με ποιο τρόπο το αντιμετώπισες; Αν φαντάστηκες ότι ο άλλος είναι ο κακός και υπέθεσες το χειρότερο γι’ αυτόν, τότε πιθανότατα κατευθυνόσουν από το θυμό. Ο θυμός πάντα μας λέει ψέματα ισχυριζόμενος ότι οι άνθρωποι είναι το πρόβλημα.

Όμως, η Αγία Γραφή μάς θυμίζει στο Εφεσίους 6:12 ότι οι άνθρωποι δεν είναι ποτέ το πρόβλημα: «Επειδή, η πάλη μας δεν είναι ενάντια σε αίμα και σάρκα, αλλά ενάντια στις αρχές, ενάντια στις εξουσίες, ενάντια στους κοσμοκράτορες του σκότους τούτου του αιώνα, ενάντια στα πνεύματα της πονηρίας στα επουράνια».

Σε κάθε διαμάχη που λαμβάνει χώρα, το θέμα είναι πνευματικό, δεν είναι φυσικό. Αν θυμώσουμε και σκεφτούμε ότι ο άλλος είναι ο κακός, το πρόβλημά μας δε θα λυθεί ποτέ. Ο θυμός θα μας ωθήσει στο να διώξουμε από τη ζωή μας τον «κακό». Είναι λυπηρό, όμως πολλές φιλίες κατέληξαν ακριβώς έτσι. Κάποιες φορές, αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν καν να θυμηθούν ποιος ήταν ο λόγος που θύμωσαν!

Μαζί με το παιδί σου, κοίταξε το Ιάκωβος 1:19-20 και συζητήστε τι λέει το εδάφιο αυτό για το θυμό. Γιατί λέει ο Θεός ότι πρέπει να αποφεύγουμε το θυμό; Τι λέει ο Θεός ότι θα ήταν καλό να κάνουμε αντί του θυμού;

«Λοιπόν, αδελφοί μου αγαπητοί, ας είναι κάθε άνθρωπος γρήγορος στο να ακούει, αργός στο να μιλάει, αργός σε οργή. Επειδή, η οργή του ανθρώπου δεν εργάζεται τη δικαιοσύνη του Θεού», Ιάκωβος 1:19-20.

image
Μπαμπούλας #2: θυμός

image
Μπαμπούλας #3: ντροπή

Τώρα ερχόμαστε σε έναν μπαμπούλα που πολλοί γνωρίζουν, όμως λίγοι μιλάνε γι’ αυτόν: την ντροπή. Η ντροπή είναι ο μπαμπούλας της εξαπάτησης. Παίρνει καταστάσεις, τις διαστρεβλώνει μέσα στην καρδιά μας και μετά μας οδηγεί στο να βγάλουμε το λάθος (και συχνά το πιο επώδυνο) συμπέρασμα.

Φαντάσου για ένα λεπτό ότι έχεις κλέψει ένα μπισκότο από το κουτί με τα γλυκά. Η κλοπή, όπως όλοι ξέρουμε, είναι λάθος. Επομένως η κλοπή του μπισκότου είναι λάθος. Όμως, η ντροπή θα παραποιήσει την αλήθεια. Αντί να σου ψυθιρίσει: «Η κλοπή του μπισκότου είναι λάθος», θα σου πει: «Η κλοπή αυτού του μπισκότου σε κάνει να είσαι κακός άνθρωπος». Θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στο να προστατεύουμε την καρδιά μας από την ντροπή. Ίσως έχεις ακούσει την ντροπή να σου ψυθιρίζει τα εξής ψέματα:

• Αυτό που έκανες σημαίνει ότι είσαι ένας απαίσιος άνθρωπος
• Απέτυχες και τώρα κανείς δε θα σε αγαπήσει ποτέ ξανά
• Κανείς δε θέλει την παρέα σου τώρα που ξέρουν το μυστικό σου
• Ο Θεός είναι πολύ δυσαρεστημένος με σένα εξαιτίας της επιλογής σου

Ένα από τα φοβερά πράγματα με το Θεό είναι ότι ξέρει όλες μας τις αμαρτίες, όμως ακόμα μας αγαπά. Ο Θεός ποθεί να είναι μέρος της ζωής μας. Για την ακρίβεια, η Αγία Γραφή μας λέει στο Ρωμαίους 5:8, «O Θεός, όμως, δείχνει τη δική του αγάπη σε μας, επειδή, ενώ εμείς ήμασταν ακόμα αμαρτωλοί, ο Xριστός πέθανε για χάρη μας». Σκέψου το! Ο Θεός ήξερε τις αμαρτίες σου και έστειλε το Χριστό να σε σώσει. Μέσω της θυσίας του Χριστού, μπορείς να είσαι για πάντα ελεύθερος από την αμαρτία, την ενοχή και την ντροπή.

Μαζί με το παιδί σου, διάβασε το Ψαλμός 103:10-12. Ας πει ο καθένας σας τι τον ενθαρρύνει ιδιαίτερα διαβάζοντας αυτά τα εδάφια. Τι έκανε ο Θεός στις αμαρτίες μας; Γιατί το έκανε αυτό;

«Δεν έκανε σε μας σύμφωνα με τις αμαρτίες μας oύτε ανταπέδωσε σε μας σύμφωνα με τις ανoμίες μας. Eπειδή, όσo είναι τo ύψoς τoυ oυρανoύ επάνω από τη γη, τόσο μεγάλo είναι τo έλεός Τoυ σ’ αυτoύς πoυ τoν φoβoύνται. Όσo απέχει η ανατoλή από τη δύση, τόσο μακριά από μας έστειλε τις ανoμίες μας», Ψαλμός 103:10-12.


Αμέσως μετά, ερχόμαστε σε έναν μπαμπούλα που συχνά διαφεύγει της προσοχής μας: η απάθεια. Τον συναντάς εύκολα αυτόν τον μπαμπούλα. Όταν ο συνάνθρωπος είναι σε ανάγκη, η απάθεια κοιτά από την άλλη. Όταν ο συνάνθρωπος κράζει για βοήθεια, η απάθεια απαντάει λέγοντας: «Δε με ενδιαφέρει».

Αυτός ο μπαμπούλας λατρεύει να μας εξαπατά και να μας δίνει λόγους για τους οποίους δε χρειάζεται να ενδιαφερθούμε για τους άλλους γύρω μας. Όμως, κάθε ένα από αυτά τα ψέματα είναι μία δικαιολογία που ο εχθρός χρησιμοποιεί για να καταστρέψει το σκοπό του Θεού στη ζωή μας. Πόσα από τα ακόλουθα ψέματα της απάθειας μπορείς να αναγνωρίσεις;

«Είσαι πολύ απασχολημένος»
«Κάποιος άλλος θα ενδιαφερθεί»
«Θα χάσεις χρόνο εδώ και δε θα χαρείς το πάρτυ»
«Έχεις πιο σημαντικά πράγματα να κάνεις»
«Τι θα σκεφτούν οι άλλοι αν κάνεις κάτι τέτοιο;»

Το δύσκολο με την απάθεια είναι ότι είμαστε τόσο απασχολημένοι με αυτά που θέλουμε να κάνουμε, που δεν μπορούμε καν να δούμε αυτά που ο Θεός θέλει να κάνουμε. Μπορείς να δεις ή να ακούσεις τις ευκαιρίες που ο Θεός έχει βάλει τριγύρω σου να βοηθήσεις άλλους;

image
Μπαμπούλας #4: απάθεια

image
Μπαμπούλας #5: απληστία

Μπροστά μας βρίσκεται το άσχημο τερατάκι της απληστίας. Η απληστία είναι ένα τέρας που παίρνει τον έλεγχο των ματιών μας και μας δίνει μία ακατανίκητη επιθυμία να αποκτήσουμε όλα όσα βλέπουμε. Συχνά θ’ ακούσεις ανθρώπους που είναι υπό την επίρρεια της απληστίας να λένε: «Μαμά, θέλω αυτό» ή «όλοι έχουν ένα. Εγώ γιατί όχι;» Μήπως σε έχει στο χέρι της η απληστία;

Σκέψου το ακόλουθο σενάριο: εσύ κι ο φίλος σου ανοίγεται το κουτί μιας πεντανόστιμης πίτσας. Ανακαλύπτετε, όμως, ότι μέσα υπάρχει μόνο ένα κομμάτι! Τι θα έκανες;

1. Θα χαστούκιζες το χέρι του φίλου σου και θ’ άρπαζες το κομμάτι.
2. Θα προσπαθούσες να πείσεις το φίλο σου να φάει κάτι άλλο, ώστε εσύ να πάρεις το κομμάτι.
3. Θα χώριζες το κομμάτι στη μέση, όμως εσύ θα έπαιρνες το μεγαλύτερο από τα δύο.
4. Θα έδινες με χαρά όλο το κομμάτι στο φίλο σου.

Αν η απάντησή σου είναι οποιαδήποτε άλλη πέραν του τέσσερα, η απληστία έχει πιθανόν περιορίσει την όρασή σου. Αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να πάρουμε την απληστία σοβαρά: η απληστία ψεύδεται λέγοντας ότι είναι καλύτερα να λαμβάνουμε παρά να δίνουμε. Όμως, η γενναιοδωρία, το να μπορείς να δώσεις, είναι μία αξία για το Θεό. Μάλιστα, η Αγία Γραφή λέει στην Β’ Κορινθίους 9:7, «τον πρόσχαρο δότη αγαπάει ο Θεός».

Όσο σκέφτεσαι την απληστία και τη γενναιοδωρία, διάβασε το Λουκάς 12:15 μαζί με το παιδί σου. Ποιοι διαφορετικοί τρόποι απληστίας υπάρχουν; Ο Ιησούς λέει ότι η αξία της ζωής μας δε μετριέται με βάση τα υπάρχοντά μας. Πώς νομίζεις ότι μετράει ο Ιησούς την αξία της ζωής;

«Kαι τους είπε: Προσέχετε και φυλάγεστε από την πλεονεξία. Επειδή, αν κάποιος έχει περίσσεια αγαθά, η ζωή του δεν εξαρτάται από τα υπάρχοντά του.” Λουκάς 12:15


Ο επόμενος μπαμπούλας δουλεύει ακούραστα για να μας παρεμποδίσει από το να βρούμε αυτά που χρειαζόμαστε πιο πολύ από όλα: αγάπη, φιλία και παρέα. Η μοναξιά είναι ένας παράξενος μπαμπούλας. Ξεκινάει όντας πολύ μικρός και κινείται πολύ αργά, όμως, με την πάροδο του χρόνου, μπορεί να γίνει ένας από τους πιο φοβερούς μπαμπούλες που έχουμε ποτέ αντιμετωπίσει.

Ο άνθρωπος δεν είναι φτιαγμένος να είναι μόνος του. Ο Θεός μάς σχεδίασε να ζούμε σε αγαπητικές κοινότητες που αποτελούνται από φίλους, οικογένεια και, το σπουδαιότερο, από το Θεό τον Ίδιο. Όταν η μοναξιά συρθεί σιγά σιγά μέσα στην καρδιά μας, αρχίζουμε να αμφισβητούμε την αγάπη των άλλων. Αρχίζουμε να νιώθουμε ότι δεν έχουμε αληθινούς φίλους. Μπορούμε ακόμα και να πιστέψουμε ότι ο Θεός μας εγκατέλειψε.

Δεν είναι να απορεί κανείς γιατί η μοναξιά μπορεί να προκαλέσει βαθιά θλίψη μέσα μας. Αν πιστέψουμε ότι ο Θεός μας άφησε, ποιος ο λόγος για να χαρούμε; Όμως, όπως όλοι οι μπαμπούλες που είδαμε μέχρι στιγμής, η δύναμη της μοναξιάς είναι οικοδομημένη πάνω σε ένα ψέμα. Σκέψου αυτήν τη βιβλική υπόσχεση που βρίσκεται στο Δευτερονόμιο 31:6, «Ο Kύριος ο Θεός σου, αυτός είναι που πορεύεται μαζί σου. Δεν θα σε αφήσει ούτε θα σε εγκαταλείψει».

Ακόμα κι αν όλοι στον κόσμο μας αφήσουν, ο Θεός δε θα το κάνει ποτέ. Υπόσχεται να μείνει στο πλάι μας κάθε στιγμή της κάθε μέρας! Ο Δαβίδ έγραψε κάτι γι’ αυτό στο Ψαλμός 27:10, «Kαι αν o πατέρας μoυ και η μητέρα μoυ με εγκαταλείψoυν, o Kύριoς όμως θα με πρoσδεχθεί».

Καθώς συζητάς το θέμα της μοναξιάς με το παιδί σου, διάβασε το Ρωμαίους 8:38-39 μαζί με το παιδί σου. Τι λέει ο Παύλος ότι δεν μπορεί να μας χωρίσει από την αγάπη του Θεού; Πώς μπορεί να μας βοηθήσει αυτό το εδάφιο όταν βιώνουμε μοναξιά;

“Eπειδή, είμαι πεπεισμένος ότι ούτε θάνατος ούτε ζωή ούτε άγγελοι ούτε αρχές ούτε δυνάμεις ούτε παρόντα ούτε μέλλοντα ούτε ύψωμα ούτε βάθος ούτε κάποια άλλη κτίση θα μπορέσει να μας χωρίσει από την αγάπη του Θεού, η οποία υπάρχει στον Iησού Xριστό τον Kύριό μας” Ρωμαίους 8:38-39

image
Μπαμπούλας #6: μοναξιά

image
Mπαμπούλας #7: περηφάνια

Προσδεθείτε! Κρατήσαμε το χειρότερο μπαμπούλα για το τέλος: περηφάνια. Η υπερηφάνεια είναι ο πιο επικίνδυνος μπαμπούλας απ’ όλους επειδή τα ψέματα που λέει είναι τα πιο καταστροφικά. Όταν η περηφάνια βρίσκει το δρόμο της στην καρδιά μας, αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι δε χρειαζόμαστε κανέναν άλλο. Ούτε καν το Θεό!

Η περηφάνια φέρνει τα πάντα μέσα μας πάνω-κάτω! Μας πείθει ότι αυτό που επιθυμούμε είναι το πιο σημαντικό. Πιο σημαντικό ακόμα κι από αυτά που ο Θεός μας έχει αποκαλύψει στο Λόγο Του.

Φαντάσου ότι στέκεσαι μπροστά στο Θεό. Αυτόν που δημιούργησε το σύμπαν και σε έπλασε στην κοιλιά της μητέρας σου. Τώρα φαντάσου να λες στο Δημιουργό σου, «Δε σε χρειάζομαι». Πολλοί από εμάς δε θα τολμούσαμε ούτε στη φαντασία μας να πούμε κάτι τέτοιο. Αυτή, όμως, είναι η στάση καρδιάς που η περηφάνια εργάζεται μέσα μας.

Δε θα πρέπει να μας εκπλήσει ότι η Βίβλος έχει ισχυρές προειδοποιήσεις γι’ αυτήν. Ένα παράδειγμα βρίσκουμε στο Παροιμίες 16:18, «H υπερηφάνεια πρoηγείται τoυ oλέθρoυ και η υψηλoφρoσύνη τoυ πνεύματoς πρoηγείται της πτώσης». Όταν ο μπαμπούλας της περηφάνιας πάρει την καρδιά μας στο χέρι του, μόνο ένα πράγμα μπορεί να ακολουθήσει: η καταστροφή.

Πώς, λοιπόν, αντιστεκόμαστε σε αυτό το τέρας; Με κάτι πολύ ισχυρό που η Γραφή ονομάζει ταπείνωση. Ταπείνωση είναι να υποτάσσουμε την καρδιά μας στο Θεό εμπιστευόμενοι τα έργα Του και εκτελώντας αυτά που μας ζητάει. Με αυτήν τη στάση καρδιάς, δε θα θεωρήσουμε ποτέ τον εαυτό μας πιο σημαντικό από το Θεό ή από κάποιον άλλο. Αντιθέτως, θα ψάχνουμε πάντοτε ευκαιρία να υψώσουμε τη μεγαλοσύνη του Θεού και να υπηρετήσουμε τις ανάγκες των άλλων.

Καθώς συλλογίζεσαι μαζί με το παιδί σου αυτόν τον τελευταίο μπαμπούλα, διάβασε το Φιλιππησίους 2:5-11. Μέχρι ποιο σημείο έφτασε ο Χριστός όντας πρόθυμος να ταπεινώσει τον εαυτό Του; Πώς αντέδρασε ο Θεός στην ταπείνωση του Ιησού;

«Nα είναι, μάλιστα, σε σας το ίδιο φρόνημα, που ήταν και στον Iησού Xριστό. Ο οποίος ενώ υπήρχε σε μορφή Θεού, δεν νόμισε αρπαγή το να είναι ίσα με τον Θεό, αλλά κένωσε τον εαυτό του, παίρνοντας δούλου μορφή, καθώς έγινε όμοιος με τους ανθρώπους. Και βρέθηκε κατά το σχήμα ως άνθρωπος, ταπείνωσε τον εαυτό του, γινόμενος υπάκουος μέχρι θανάτου, θανάτου μάλιστα σταυρού. Γι’ αυτό, και ο Θεός τον υπερύψωσε και του χάρισε όνομα που είναι το όνομα πάνω από κάθε άλλο, ώστε στο όνομα του Iησού να λυγίσει κάθε γόνατο επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων και κάθε γλώσσα να ομολογήσει ότι ο Iησούς Xριστός είναι Kύριος, σε δόξα του Πατέρα Θεού» Φιλιππησίους 2:5-11


Μια τελευταία σκέψη

Αν και αυτό το άρθρο είναι γραμμένο για παιδιά, η αλήθεια είναι ότι αυτοί οι μπαμπούλες στοιχειώνουν και τους ενήλικες. Είναι σημαντικό τα παιδιά να μαθαίνουν από νεαρή ηλικία να αναγνωρίζουν τα ψέματα αυτά και να τα αντιμετωπίζουν με την αλήθεια του Λόγου του Θεού. Μαθαίνοντας να νικούν, ενώ είναι ακόμα μικρά σε ηλικία, τα παιδιά μας μπορούν να ζήσουν ελεύθερα από την καταστροφή που αυτά τα τέρατα επιφέρουν.

Πηγή: Share Faith Magazine
Μετάφραση: Εύη Αμπατζή